Άνδρας επανενώθηκε με την οικογένεια του μετά από δύο χρόνια εγκλωβισμού σε κατάστημα ΙΚΕΑ

0
Ο άτυχος άντρας επέζησε τρώγωντας χοτ ντογκ και παγωτό μηχανής

Ο άτυχος άντρας επέζησε τρώγοντας χοτ ντογκ και παγωτό μηχανής

Σκηνές χαράς και συγκίνησης εκτυλίχθηκαν χθες το πρωί έξω από ένα κατάστημα ΙΚΕΑ, όπου ένας άνδρας επανενώθηκε με την οικογένεια του μετά από δύο χρόνια εγκλωβισμού του μέσα στο κατάστημα.

Ευδιάθετος αλλά με εμφανή τα σημάδια κόπωσης, ο 36χρονος πλέον Γιάννης Κ. ιδιωτικός υπάλληλος, μίλησε στο Βατράχι για την περιπέτεια του.

«Ένα Σάββατο πριν από δύο χρόνια ήρθαμε στο ΙΚΕΑ με τη γυναίκα μου και την πεντάχρονη τότε κόρη μας για να ψωνίσουμε ένα τραπέζι ÄRELLIFAKKETÅBLL που ήθελε η σύζυγος για το σαλόνι» μας διηγείται. «Όλα πήγαιναν καλά, μέχρι που μου τράβηξε την προσοχή ένα φωτιστικό TJYSYSJÅNNYGLLILLÄMMP που μου άρεσε για το γραφείο μου, αλλά όταν γύρισα να τους το δείξω, η γυναίκα μου και το παιδί μου δεν ήταν πια εκεί.»

Με τρεμάμενη φωνή μας περιέγραψε τον αρχικό του πανικό. «Προσπάθησα να πάω κόντρα στο ρεύμα των εκατοντάδων ανθρώπων που κινούνταν πάνω στον ειδικό διάδρομο, αλλά ήταν μάταιο. Σύντομα, οι δυνάμεις μου με εγκατέλειψαν και βρήκα καταφύγιο σε μια τρίφυλλη ντουλάπα ÄRÖOMMIKYPPBJÅARD -που μεταξύ μας είναι ευκαιρία στα 399.99 ευρώ- και αποκοιμήθηκα εξαντλημένος» είπε με δάκρυα στα μάτια.

«Όταν ξύπνησα το κατάστημα είχε κλείσει» συνέχισε. «Η πρώτη μου σκέψη ήταν ότι πρέπει να εξασφαλίσω τροφή και ευτυχώς κατάφερα να βρω μερικά χοτ-ντογκ τα οποία συνδύασα με λίγο παγωτό μηχανής. Ακόμα δεν μπορώ να πιστέψω ότι τα έχουν μόνο 60 λεπτά» είπε.

Ο άνδρας περιέγραψε πως οι ώρες άρχισαν σιγά σιγά να γίνονται μέρες, οι μέρες εβδομάδες και οι εβδομάδες μήνες, τους οποίους σημείωνε με ένα μολυβάκι ΙΚΕΑ πάνω σε ένα χαρτί παρατηρήσεων. «Είχα χάσει κάθε ελπίδα ότι θα ξαναδώ την οικογένεια μου» είπε. «Εγκαταστάθηκα σε ένα απ αυτά τα πολύ όμορφα εικονικά διαμερίσματα που έχει το κατάστημα και σιγά-σιγά άρχισα να προσαρμόζομαι στην καινούργια μου ζωή. Τις μέρες καθόμουν ακίνητος και μάλιστα κρατούσα και ένα ταμπελάκι με τιμή ώστε οι πελάτες να νομίζουν ότι είμαι μέρος του εκθέματος. Τα βράδια έβγαινα να αναζητήσω τροφή συντροφιά με ένα μαχαίρι SYMPLEKKNIF για να ανοίγω τα πακέτα με τον σολωμό –μόνο 4.99 ευρώ- στο ντελικατέσεν του καταστήματος.»

Σε ερώτηση μας για το πώς κατάφερε τελικά να επανακτήσει την ελευθερία του, μας είπε. «Ήταν εντελώς τυχαίο. Μια μέρα εγώ και ο Μήτσος –ένα λούτρινο χταπόδι που είχα πάρει για παρέα από το παιδικό τμήμα- ήμασταν μέσα σε μια ντουλάπα, όταν υπάλληλοι του καταστήματος ήρθαν για να την μεταφέρουν στο τμήμα ευκαιριών –που σωστά το ονομάζουν έτσι γιατί βρίσκεις πραγματικές ευκαιρίες- λόγω μιας μικρής φθοράς. Όταν άνοιξα την πόρτα είδα ότι με χώριζαν λίγα μέτρα από τα ταμεία και την ελευθερία. Έτρεξα προς το εκτυφλωτικό φως του πάρκινγκ και τα υπόλοιπα τα γνωρίζετε» είπε κλαίγοντας.

«Είμαι πολύ τυχερός» είπε σφίγγοντας την επτάχρονη πλέον κόρη του. «Αν δεν είχα βρει κατά τύχη την έξοδο, η κόρη μου θα μεγάλωνε χωρίς πατέρα και η γυναίκα μου σίγουρα θα έπρεπε να ξαναφτιάξει τη ζωή της. Τώρα θέλω μόνο να γυρίσω στο σπίτι μου, να καθίσω στον καναπέ KOMMFISVOFATERID στο σαλόνι –μόνο 299 ευρώ- και να αρχίσω να ξανασυναρμολογώ τα κομμάτια της ζωής μου».

Δειτε ακομα

Σχολιάστε